حوالی ساعت یازده روز جمعه، در حالیکه توی آفتاب یزد دراز کشیده بودیم، خبر رسید که نمرات درس مدیریت رسانه اعلام شده است. کمی تقلا از سوی بچه ها انجام شد. به شخصه اولش فکر می کردم نوزده با بیست خیلی تفاوتی نداره.

به سختی اینترنتی پیدا شد و نظرسنجی از اساتید. راستش چرا نظر سنجی را قبل از اعلام نمرات می گذارند! بهتر این نیست که این نظرسنجی ها قبل از ثبت نام باشد.

موضوع این نیست که نظر ما نسبت به اساتید قبل و بعد از اعلام نمرات تغییر می یابد. موضوع این است که اعلام نظر در خصوص اساتید گرامی، اگر با همه جانبه نگری انجام شود واقعی تر است؟ یعنی این اتفاق زمانی بیفتد که اطلاعات و دانش دانشجویان برای قضاوت کامل تر شده باشد. حداقل حسن این موضوع این می تواند باشد که ایجاد رابطه دو سویه منجر به توسعه نظرات اساتید ارتباطات مثل مک لوهان و ... می شود. ذکر این نکته لازم است که وسیله همان پیام است. البته این یک موضوع کلی است، شاید به درد پایان نامه کسی بخورد شاید هم نخورد؟ بهر حال ربطی به موضوع این نوشته ندارد.

نمره ام را که دیدم باورم نشد! هیچ کس راضی نبود. همه غر زدند ولی احترام اساتید واجب است و خودم و همه را به خویشتنداری دعوت کردیم.

موضوع اینجا است که هر چند طبق یک قانون نانوشته نمره ملاک ارزیابی نبوده و اصلا هم مهم نیست ولی هر چه فکر می کنیم می بینیم در حد این نمره اینقدر هم گاگول نبودیم. پنج سوال امتحانی کامل و یک کنفرانس، هی! که بد از آب هم در نیامد، روی هم بیشتر از این حرفها می شد اما مهم این است که این هم گذشت. اصلا قصد مقایسه با بقیه دوستان را ندارم ولی به شخصه از نمره بعضی دوستان خوشحال شدم.

بهر روی به سهم خودم بابت همه چیز ممنونم.

م. سروش پور